12.11.13

Μια Ζωή Σικέ (24)



Το θέμα είναι ότι πουθενά μα πουθενά δεν διαπιστώσαμε ανθρώπινη παρουσία.
Την τρίτη μέρα, και αφού ψάχναμε επί ώρες, βρήκαμε ένα άνοιγμα στη πλαγιά ενός λόφου το οποίο οδηγούσε στο εσωτερικό του, δηλαδή σε μια σπηλιά.




Σπηλιά τρόπος του λέγειν, διότι αποδείχθηκε ότι αποτελείτο από διάφορα επίπεδα, και από τεράστιες «αίθουσες, που με μια πρόχειρη ματιά θα πρέπει να είχαν μέγεθος της τάξης των δύο χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων η κάθε μία!
Το σκοτάδι βέβαια ήταν απόλυτο, μέχρι που ανάψαμε τις λάμπες και συνδέσαμε τις γεννήτριες που είχαμε φέρει μαζί.



Ας πρόσεχες ρε συ … Αλέξη!



Τελικά, οι περισσότεροι, δεν πιανόμαστε πουθενά.
Ότι και να γίνει, έχουμε έτοιμη την απάντηση.
Και συνήθως, στα καλά πιστωνόμαστε την δόξα, αλλά στα στραβά πάντα φταίνε οι άλλοι.



Την τελευταία εβδομάδα, που χαρακτηρίστηκε από σκηνικό πολιτικής έντασης λόγω της φαεινής ιδέας του Αλέξη να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας εναντίον του Σαμαρά, είδαμε το τσίρκο του παραλόγου ζωντανά στις οθόνες μας….

Κύλισε ο τέντζερης …



Χείρα συνεργασίας στον ΣΥΡΙΖΑ τείνουν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με τον Νότη Μαριά να απευθύνει πρόσκληση συνεργασίας στην Κουμουνδούρου με στόχο να στηριχθούν αντιμνημονιακοί υποψήφιοι στις δημοτικές εκλογές.



Μεταξύ των δύο κομμάτων έχει ανοίξει ένας διάλογος, ένα γενικό πλαίσιο συζήτησης, όπως έλεγε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων σε συνομιλία που είχε με τους κοινοβουλευτικούς συντάκτες, γεγονός που παραδέχθηκε λίγο αργότερα σε πηγαδάκι στη Βουλή και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης από τον ΣΥΡΙΖΑ.



Ο κρατισμός μας τρώει τις σάρκες.



Ο δημόσιος τομέας δεν πρόκειται ποτέ να μειωθεί στην Ελλάδα.
Οι άνθρωποι που βρίσκονται σε αυτόν είναι οι καλύτεροι πελάτες του πολιτικού συστήματος και το τελευταίο δεν πρόκειται ποτέ να τους εγκαταλείψει –εκτός κι αν αποφασίσει να αυτοκτονήσει.  
Κάτι τέτοιο, ωστόσο, δεν είναι ορατό. 



Κατά συνέπεια, από τους 700.000 και πλέον δημοσίους υπαλλήλους ελάχιστοι θα αποχωρήσουν.
Θα μειωθούν, βέβαια, κάπως οι αμοιβές τους, ίσως να περιορισθούν και τα «τυχερά» τους, όμως κανείς από αυτούς δεν θα βρεθεί στην ανεργία.
Αν δε στον παραπάνω αριθμό προσθέσουμε και τους απασχολούμενους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, τότε μπορούμε να πούμε ότι κάπου ένα εκατομμύριο νοικοκυριά στην χώρα συντηρούνται από το πτωχευμένο κράτος, το οποίο, με την σειρά του, επιβιώνει ελέω Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Όλα αυτά σημαίνουν ότι 3,3 εκατομμύρια Έλληνες είναι δημοσιοσυντήρητοι –αριθμός ρεκόρ για τα ευρωπαϊκά χρονικά.

Προτίμησα τον καναπέ, και δεν υπάκουσα στον Αλέξη…



Παρακολούθησα στην τηλεόραση τα όσα συνέβησαν με αφορμή τη μανούρα της ΕΡΤ, η οποία δεν άργησε να εξελιχθεί σε διαδήλωση για να πέσει η κυβέρνηση, την οποία έτρεξε να καρπωθεί ο Σύριζα.



Είδαμε την κυρία Κωνσταντοπούλου του Σύριζα να φωνάζει «Καλέστε έναν εισαγγελέα», για το θεαθήναι, λες και η ίδια δεν μπορούσε να τον καλέσει και παράλληλα είδαμε βουλευτή  του ίδιου κόμματος να φωνάζει στην Βουλή με θεατρικό ύφος, ότι βουλευτές του Σύριζα την ίδια στιγμή τρώνε ξύλο από τα ΜΑΤ.
Πράγμα που φυσικά, δεν συνέβη ποτέ!
Και φυσικά, είδα και διάφορους επαναστάτες του Facebook, να κατηγορούν όσους δεν κατεβήκαμε να διαδηλώσουμε.


Κι όμως υπάρχει κίνδυνος δικτατορίας στην Ελλάδα...



Αν υπάρχει κίνδυνος δικτατορίας στην Ελλάδα, σίγουρα δεν προέρχεται από το κλείσιμο της ΕΡΤ και την είσοδο της αστυνομίας στο επί μήνες υπό κατάληψη Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής.



Αποτελεί δε έκπληξη πως οι
 αυτοπροσδιοριζόμενες (και ευρέως αποδεχόμενες) ως δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας δεν το αντιλαμβάνονται και αρκετές από αυτές εξαντλούν την πολιτική αντιπαράθεση στην υπεράσπιση ως δημοκρατικού αιτήματος, στην υπεράσπιση του πελατειακού και παρασιτικού μορφώματος της ΕΡΤ.

Οι ξύπνιοι ανάμεσά μας…



Τοις εγρηγορόσιν ένα και κοινόν κόσμον είναι, των δε κοιμωμένων έκαστος εις ίδιον αποστρέφεσθαι…
(Για τους ξύπνιους υπάρχει εις και ο ίδιος κόσμος, ενώ οι κοιμισμένοι στρέφονται ο καθείς εις ένα δικόν του…)
Ηράκλειτος (Β 89)



Είναι έτσι  ή  κάνει  λάθος  ο Ηράκλειτος;
Θα χωρίσουμε τους ανθρώπους σε δυο κατηγορίες, σε αυτούς που νομίζουν ότι ξέρουν, τους  «ξύπνιους», που δεν ξέρουν τίποτα,  και σε αυτούς  που γνωρίζουν, ότι δεν πρέπει να νομίζουν ότι ξέρουν;
Δυστυχώς  στην  πρώτη ομάδα ανήκει το 98% του πληθυσμού.