14.1.14

Open Heart Surgery...

The Brian Jonestown Massacre!



Τα «παιδιά» του κομματικού σωλήνα.



Μιλάμε συχνά για τα στελέχη του κομματικού σωλήνα, για το πόσο σημαντική είναι η μετάβαση από ένα πολιτικό προσωπικό που το αποτελούν εκείνα σε ένα πολιτικό προσωπικό που θα αποτελείται από ανθρώπους της πραγματικής κοινωνίας – ειδάλλως ακόμα και η διαχείριση καθ’ εαυτήν δεν μπορεί παρά να είναι αναιμική.



Γιατί όμως επιμένουμε σε αυτό;
Είναι έτσι τα πράγματα, ή η κυρίως χρήση στελεχών του «κομματικού σωλήνα» αποτελεί μια φυσική και αναμενόμενη λειτουργία της πολιτικής;
Εν τέλει, ποιό είναι το πρόβλημα με τον «κομματικό σωλήνα»;



Γιατί δεν αντιδρούν οι Έλληνες;



Η τρόικα πάει κι έρχεται, βαρκούλες αρμενίζουν, η ελληνική προεδρία είναι γεγονός και τα μέτρα έγιναν ισοδύναμα.
Ανάπτυξη θες;
Περίμενε λίγο ακόμα, για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ.
Ναι, αλλά για να την κάνει κάποιος τη δουλειά, πρέπει και να εργάζεται.
Κι αν όχι να δρα, να αντιδρά.



Η κρίση διανύει ακόμα ένα χρόνο ζωής, καλά να είμαστε να την χαιρόμαστε. Η κυβέρνηση μας, περιδιαβαίνει αγέρωχη στα σοκάκια της Ε.Ε. φέρνοντας αέρα "αλλαγής" στη χώρα και τάζει success story την ώρα που οι εταίροι της γελάνε πίσω από την πλάτη της.
Από επιτυχίες χορτάσαμε.
Σε λίγο καιρό θα έχουμε και τις πρώτες εκλογές μετά την κυβέρνηση συνεργασίας.
Θα είναι αν μη τι άλλο ένα γερό τεστ για το που οδεύουμε ομαδικά.

Οι ευρωπαίοι, η τέχνη, και ο πολιτισμός …



Τι να πρωτοπεί κανείς, για αυτούς τους άθλιους <σφετεριστές πολιτισμών>, που οτιδήποτε άγγιξαν, το κακοποίησαν και το μετάλλαξαν σε ύβρη;
Η ανθρωπότητα σε όλη την διάρκεια της γνωστής ιστορίας της, δεν κατάφερε αυτό που κατάφεραν, οι Ευρωπαίοι και τα παραπαίδια τους οι Αμερικανοί, σε 400 χρόνια, δηλαδή να καταστρέψουν τον πλανήτη Γη.



Χωρίς σεβασμό και τιμιότητα, κατασπάραξαν και αλλοτρίωσαν ότι πολιτισμό και γη βρήκαν στο διάβα τους.
Ως πιθηκίζοντες παπαγάλοι της ανθρωπότητας, οικειοποιηθήκαν, μιμηθήκαν και με βάση την περιορισμένη τους ικανότητα για δημιουργία, προσάρμοσαν στην πραγματικότητα τους, διάφορους πολιτισμούς, και ειδικά τον ελληνικό…

Κλαίν’ οι χήρες, κλαίν’ κι οι παντρεμένες…



Αυτές τις μέρες συνωστίστηκα σε αρκετές ουρές.
Κι επειδή συμβιβάζομαι με ό,τι δεν μπορώ να αποφύγω, απολαμβάνω την αναμονή μέχρι να φτάσω στο ταμείο ή στο γραφείο που θα με εξυπηρετήσει.




Οι ουρές έχουν μεγάλη πλάκα.
Κατ’ αρχάς, παρατηρήστε τους νεοφερμένους: με το που βλέπουν την ουρά, οι περισσότεροι παίρνουν ένα ύφος του είδους «Καλά, ρε γελοίοι, τι ήρθατε όλοι μαζί; Κι εγώ πότε θα εξυπηρετηθώ;» κι αφήνουν να τους ξεφύγει ένα «Πω πω τι κόσμος!» λες κι οι ίδιοι είναι ένα μυστήριο είδος το οποίο δε συγκαταλέγεται σε αυτό που αποκαλούμε «πολύς κόσμος».


Αριέλ Σαρόν: Ήρωας ή χασάπης;



Κάποιοι τον θαυμάζουν, και κάποιοι άλλοι τον μισούν.
Αυτή είναι η παρακαταθήκη που άφησε πίσω του ο αμφιλεγόμενος πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Αριέλ Σαρόν.



Ο Σαρόν πέθανε το περασμένο Σάββατο, σε ηλικία 85 χρόνων, μετά από οκτώ ολόκληρα χρόνια σε κωματώδη κατάσταση, εξαιτίας εγκεφαλικού επεισοδίου το 2006.


Η τιρκουάζ πλευρά του φεγγαριού…



Να μια ενδιαφέρουσα είδηση, ειδικά για τους φανς των Pink Floyd.
Η πλευρά της σελήνης που χαρακτηρίζεται ως «σκοτεινή», κάτι που δεν ισχύει αφού στη πραγματικότητα ολόκληρη η σελήνη είναι σκοτεινή, είναι στη πραγματικότητα… τιρκουάζ!



Οι αστρονόμοι που μελετούν το φεγγάρι μας ανακάλυψαν πως η πέρα πλευρά του φωτίζεται από ένα αμυδρό γαλάζιο φως, το οποίο αντανακλάται από τη γη, και γίνεται τιρκουάζ όταν αντανακλάται και πάλι προς τη πλευρά μας.