17.12.14

Rockets fall on Rockets Fall...

Godspeed you Black Emperor





Θέμα κύρους…



Ο ανεξάρτητος βουλευτής Μάρκος ο Μπόλαρης ανακοίνωσε ότι δεν θα ψηφίσει Πρόεδρο Δημοκρατίας.
Αιτιολόγησε δε την απόφασή του με τη διαπίστωση ότι υπάρχει «δυσαναλογία χαώδης ανάμεσα στο κοινό αίσθημα, το δημόσιο αίσθημα, την κοινή γνώμη, και στην πολιτική που ασκείται».



Ο Μάρκος ο Μπόλαρης έχει τη φήμη ενός έντιμου πασόκου· έχει καλό όνομα και, γι’ αυτό, σημειώνω τη θέση του.
Ο Βασίλης Καπερνάρος, τώρα, είναι τελείως διαφορετική περίπτωση…

Το Καπερνάρειο δίλημμα…



Εάν ξανακούσω βαθυστόχαστη ανάλυση από έγκριτο δημοσιογράφο, ή από ανεξάρτητο βουλευτή, για τα αξιακά κριτήρια βάσει των οποίων θα αποφασίσει εν όψει προεδρικής εκλογής ο κύριος Καπερνάρος, ή η κυρία Μίκα Ιατρίδη, θα σταματήσω να ακούω ραδιόφωνο.



Ήδη, εδώ και 23 χρόνια δεν βλέπω τηλεόραση, μόνο τους «Πρωταγωνιστές» έβλεπα.
Αγαπητοί δημοσιογράφοι, μην μου κόψετε και το ραδιόφωνο, το οποίο μου κρατάει παρέα και με ενημερώνει όσο οδηγώ...

Οι προγραφές του Σύριζα!



Μπορεί ο Σαμαράς να «διέταξε» να χαμηλώσουν οι τόνοι της αντιπαράθεσης και να παιχτεί πιο χαμηλά η μπάλα, αλλά από πλευράς Σύριζα ο πόλεμος καλά κρατεί, και μάλιστα κλιμακώνεται.




Παράδειγμα ο Σκουρλέτης (αυτός με το χρυσό το δόντι) που χθες κιόλας εξαπέλυσε δριμεία επίθεση εναντίον του Στουρνάρα, ενώ χαρακτήρισε και τον πρωθυπουργό της χώρας ως «αρχιτέκτονα του χάους που επενδύει στην κινδυνολογία»!!!!
Μάλιστα…  ο γάιδαρος τον πετεινό κλπ κλπ…


Ζουρνάδες και νταούλια…



Ο Αλέξης Τσίπρας έχει τόσο πολύ ενθουσιαστεί, φαίνεται, με την ιδέα ότι θα κάνει τις αγορές να χοροπηδάνε στον ήχο της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, ώστε το επανέλαβε στην Κρήτη―προσαρμοσμένο, εννοείται, στα τοπικά ήθη.




Δεδομένου ότι δεν έχουμε δει ακόμη τίποτε από την αγριότητα της προεκλογικής περιόδου, περιμένω ότι θα το πει ξανά και ξανά, διότι όσο και αν είναι εντελώς εξωπραγματικό, ικανοποιεί προφανώς τον εγωισμό των ψηφοφόρων που επιδιώκει να δελεάσει…

Φωνές, φωνές… φωνές!



Γράφω-σβήνω 20' τώρα.
Ό, τι και αν έγραφα μου ερχόταν στο μυαλό το περιβόητο εκείνο άρθρο με τίτλο "give Greece what it deserves: communism".



Εγώ, γνωστή θιασώτης της εξίσωσης των ολοκληρωτισμών, σαν communism βλέπω και την άλλη "λύση".
Εκείνη που ακολουθεί περιόδους ανάλογες με τη σημερινή.
Μου κακοφαίνονται το ίδιο…

Καλό εναντίον κακού…



Το διαχρονικότερο παραμύθι που αναπαράγει αιώνες τώρα τη διττή θεώρηση των πραγμάτων μέσα στο μυαλό των ανθρώπων είναι η ύπαρξη καλού και κακού, ως αρχές που διέπουν και χωρίζουν τον κόσμο σε δυο αντιμαχόμενα στρατόπεδα.




Η σύνταξη με το <καλό> γίνεται από ανάγκη για συνειδησιακό άλλοθι και με την επιτηδευμένη δημιουργία σατανάδων, βελζεβούληδων, τρομοκρατών και κάθε άλλων κακών, που χρειαζόταν η εξουσία (θρησκευτική, πολιτική, κλπ.) για να δικαιολογήσει και να ισχυροποιήσει την θέση και την ύπαρξη της στο λαό και ως εκπρόσωπος του <καλού> να έχει την αλόγιστη συμπαράσταση του…

Αλέξη πέτα τη «γιαγιά» από το τραίνο…



Η ελληνική αριστερά είναι αναλφάβητη οικονομικά.
Ακόμη και τα στελέχη του οικονομικού επιτελείου νομίζουν πως οι αγορές δεν τους αφορούν, ούτε ως αντιπολίτευση, ούτε πολύ περισσότερο ως κυβέρνηση.



Πιστεύουν ότι η πτώση στο χρηματιστήριο που οδήγησε στον πανικό των απωλειών πάνω από 21% σε τρεις μέρες δεν τους «αγγίζει».
Αυτός είναι ο λόγος που συνεχίζουν να μιλάνε περί επίθεσης του χρηματιστικού κεφαλαίου, με λεξιλόγιο του εγχειριδίου «το Αλφάβητο του Κομμουνισμού» του Νικολάι Μπουχάριν, σαν κνίτες των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης…