18.12.17

Heart of Gold...

Neil Young





Ο μύθος του «αριστερού ανθρωπισμού»…

Στην Ελλάδα επί δεκαετίες, παρά την ήττα της στον τραγικό κι απόλυτα καταστροφικό για την πατρίδα μας Εμφύλιο Πόλεμο, η αριστερά κατόρθωσε να επικρατήσει ιδεολογικά. Συστηματικά μέσα από τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τον καλλιτεχνικό και τον πνευματικό κόσμο, προβάλλοντας πρότυπα, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, η ιδεολογική επικράτηση της αριστεράς υπήρξε απόλυτη.






Έπεισε τους πάντες ότι το πρότυπο της ήταν μια πιο ανθρώπινη, ελεύθερη, προοδευτική κοινωνία με καλύτερη και πιο ισότιμη ζωή για όλους. Κάτι, που το δήθεν «απάνθρωπο πρόσωπο» του δυτικού καπιταλισμού, δεν επέτρεπε να υπάρξει στις ευρωπαϊκές κοινωνίες...


Πόσο μίσος πια…

Τον Βασίλη Μπεσκένη δεν τον γνώριζα κι όμως είναι σαν να τον ήξερα. Σαν να καθόταν εδώ,  στο διπλανό γραφείο με συγχρονισμένους παλμούς καρδιάς σ’ ένα ασυγχρόνιστο επάγγελμα. Στο θέμα του σήμερα που πρέπει να έχεις έτοιμο χθες, στην είδηση του τώρα που τρέχεις με χίλια για να προλάβεις, στο αποκλειστικό της ζωής σου που την επόμενη στιγμή βλέπεις πεταμένο στα σκουπίδια μαζί με δυο κουτάκια μπύρας και μερικά αποφάγια. Φωνές, ένταση, άγχος, τρέξιμο, αδικίες, βύσματα, ανταγωνισμοί, μαχαιρώματα, κουτσομπολιά, πάθη, παρεξηγήσεις, μειώσεις, απολύσεις, τσιγάρα, ποτά, λίγοι φίλοι, ελάχιστα «μπράβο» κι εκείνη η φωτεινή επιγραφή «ουδείς αναντικατάστατος» στο διευθυντήριο τού κάθε μαγαζιού.




Κι εσύ εκεί. Κι ο Βασίλης, ο κάθε Βασίλης, του διπλανού γραφείου, να παλεύει με θεριά ανήμερα για να εξημερώσει τον κόσμο με μοναδικό όπλο μια πένα πιο αιχμηρή από των άλλων και μια φωνή λίγο, ελάχιστα, πιο δυνατή από τη δική σου…

Παραπονεμένα λόγια...

Π​​αραπονεμένος εμφανίστηκε ο κ. Αλέξης Τσίπρας: «Είμαι αυτός που έχει δεχθεί τη σκληρότερη κριτική από τη μεγαλύτερη μερίδα μέσων ενημέρωσης από κάθε άλλον πρωθυπουργό. Οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί είχαν συνηθίσει να βρίσκονται σε ένα ροζ συννεφάκι.  Εγώ αντιθέτως ούτε το επιδίωξα ούτε θέλω να βρίσκομαι έξω από την κριτική, στο απυρόβλητο, και ούτε έχω να κρύψω και δεν κρύβω και τίποτα. Ούτε θέλω, επαναλαμβάνω, να είμαι σε πλαίσιο προστασίας. Δεν το έχω ανάγκη όλο αυτό. (...) Αλλοι τα επιδιώκουν αυτά και άλλοι πρωθυπουργοί ήταν σε προστατευτικούς κλοιούς».


 

Αυτά τα παραπονεμένα λόγια εκστόμισε ο «εκτός πλαισίου προστασίας πρωθυπουργός» στο κρατικό κανάλι ΕΡΤ3, που υπάγεται στον άμεσο έλεγχο της κυβέρνησής του, και σε ένα δημοσιογράφο, ο οποίος ήταν υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφιος δήμαρχος Κατερίνης πάλι με τον ΣΥΡΙΖΑ…


17.12.17

Streets of Philadelphia...

Bruce Springsteen






Το πρόβλημα δεν είναι το χρέος, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ…

Το πρόβλημα της πατρίδας μας δεν είναι οικονομικό, αλλά πολιτικό. Αν έχουμε φτάσει στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα, αυτό οφείλεται στις πολιτικές επιλογές του πολιτικού μας συστήματος.




Επέλεξε, διαχρονικά, η ανάπτυξη να έρθει μέσα από την διόγκωση του κρατικού τομέα και όχι μέσα από τις επενδύσεις των Ελλήνων και ξένων επιχειρηματιών.
Αυτή η νοσηρή κατάσταση επιτάθηκε από τις 25 Ιανουαρίου 2015 και μετά, όταν ο Ελληνικός λαός εμπιστεύτηκε την διακύβερνηση του τόπου στον Α.Τσίπρα και στον Π.Καμμένο. Ετσι, είμαστε μάρτυρες μιας πολιτικής που μισεί τις επενδύσεις και την επιχειρηματικότητα και θρέφει και συντηρεί την εξαθλίωση και την μιζέρια...



Ο Σίσυφος κι ο βράχος του…

Οταν η πρυτανεία ειδοποιήθηκε ότι ομάδα ροπαλοφόρων έχει εισβάλει στους χώρους του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και σπάει κεφάλια και αντικείμενα, θα όφειλε κατ’ αρχάς να ενημερωθεί για τις απόψεις των. Είναι «αναρχοαυτόνομοι», «αντιεξουσιαστές», «αντισπισιστές», «αλληλέγγυοι»; Αναλόγως, δε, να πράξει.





Εάν μπορούσε να αποδειχθεί ότι οι ροπαλοφόροι ανήκουν σε κάποια από τις ιδεολογικές αποχρώσεις της υγιούς Αριστεράς, θα όφειλε να τηλεφωνήσει αμέσως σε εκπροσώπους του υγιούς και ρωμαλέου φοιτητικού κινήματος ώστε να αναλάβουν τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για διάλογο, πάντα υγιή και ρωμαλέο. Θα έπρεπε συγχρόνως και αμέσως να κάνει προκαταρκτική εξέταση, ώστε να διαπιστωθεί εάν οι πράξεις των κουκουλοφόρων έχουν κακουργηματικό χαρακτήρα…


16.12.17

Pennelope's Lament...

Louis Tillet





Ο Μεσσίας Λένιν…

H εξουσία δεν είναι έμφυτη στον άνθρωπο. Είναι επίκτητη όπως και η ιδιοκτησία. Οταν οι άνθρωποι από τροφοσυλλέκτες και κυνηγοί, εγκαταλείπουν τη νομαδική τους ζωή και εγκαθίστανται σε μόνιμο έδαφος, τότε εμφανίζεται και η ιδιοκτησία χέρι χέρι με την εξουσία.


 

Μιλάμε για τη Νεολιθική Εποχή, όπου ο άνθρωπος έμαθε να καλλιεργεί τη γη, να εξημερώνει τα ζώα και παράλληλα ανακαλύπτει τους θεούς, επινοεί τον πόλεμο και χτίζει τους πρώτους οικισμούς. Αυτά περίπου 10-12 χιλιάδες χρόνια π.Χ. Στην πορεία των αιώνων διαμορφώνεται αυτό που λέμε αρχαίος πολιτισμός.
Μεσοποταμία, Αίγυπτος, Περσία και λίγο πιο ανατολικά, Ινδία και Κίνα. Εμφανίστηκαν βέβαια και άλλοι πολιτισμοί αλλά είναι αρκετά μεταγενέστεροι. Αυτοί οι αρχαίοι πολιτισμοί είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Η απόλυτη εξουσία βρισκόταν στα χέρια κάποιου πανίσχυρου άρχοντα που συχνά ταυτιζόταν με τον θεό…


Φιλέτο σφυρίδας αλά ΠΦΑ…

Στα «λαϊκά» εστιατόρια το φιλέτο σφυρίδας γαρνιρισμένο με λαχανικά ατμού πάει στα 60 ευρώ το κιλό, στα gourmet πάει όσο σχεδόν το κοινωνικό μέρισμα της κας Αχτσιόγλου, αλλά στις «δεξιώσεις λιτότητας» στο προεδρικό μέγαρο είναι τζάμπα. Για ορεκτικό έχει γαρίδες με εσπεριδοειδή χόρτα και σελινόριζα. Αρκεί να τρουπώσεις. Αν τρουπώσεις και βιδώσεις την καρέκλα σου, άσ’ τους τους σανοφάγους να γκρινιάζουν ότι τους κορόιδεψες. Το πολύ πολύ να τους μοιράσεις κοινωνικό μέρισμα, επιστρέφοντάς τους το 1/5 από ό,τι τους πήρες φορο-επιδρομικά. 





Στην προηγούμενη επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα, ο κος Τσίπρας ψηφοθηρούσε σε ανοιχτή συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη με μια ακόμη «εναλλακτική» πρότασή του (τότε είχε πολλές (!) τώρα υπογράφει μνημόνια). «Να μειωθούν δραστικά οι στρατιωτικές δαπάνες. Ας γίνει η επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού ευκαιρία για να σταματήσει αυτή η αιμορραγία. Αλήθεια, πόσα σχολεία, πόσα νοσοκομεία θα μπορούσαμε να έχουμε, αν δεν ξοδεύαμε τόσα δις για όπλα την τελευταία δεκαετία. Να ποιος γέννησε το χρέος»… 


Μας κυβερνούν «μπάζα»…

Διαβάζοντας τα πόθεν έσχες των στελεχών της κυβέρνησης και των βουλευτών των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σου δημιουργείται ένας έντονος... προβληματισμός σε σχέση με το πώς πρέπει να χαρακτηρίσεις όλους αυτούς που ψηφίστηκαν για να μας... σώσουν. Κυρίως δε για τα έργα και τις ημέρες τους, αλλά και για το θράσος τους. 




Τυχοδιώκτες, αμόρφωτοι, βολεμένοι και με υποψία... απάτης τύποι δηλώνουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, διατηρούν καταθέσεις στο εξωτερικό με τα μηδενικά σαν... τρένα, είναι τοποθετημένοι σε μετοχές και ομόλογα, διαθέτουν θυρίδες και πλήθος ακινήτων... 


15.12.17

Waltzing Along...

James






Πούτιν εφ’ όλης της ύλης…

Στη διάρκεια της καθιερωμένης ετήσιας συνέντευξης τύπου του Βλαντιμίρ Πούτιν, με θέμα την ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε, δεν έλειψαν και τα σχόλια για την πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ.




Μπορεί να μην χαρακτήρισε fake news τις φήμες και τα ρεπορτάζ για την ρωσική ανάμιξη στις αμερικανικές εκλογές, αλλά τις αποκάλεσε «ανοησίες»…



Ο νεκροθάφτης των απεργιών…

Πολλά  τα   ερωτήματα. Καυτά, καταλυτικά, μαύρα και άραχνα ερωτήματα.
Σχετικά με την  χτεσινή, απεργιακή,  κινητοποίηση. Γιατί πέρασε απαρατήρητη; Γιατί τόσοι  “ελάχιστοι”; Γιατί καθόλου ο ιδιωτικός τομέας; Γιατί  τόση ηρεμία; Γιατί  σχεδόν μηδαμινή η αντίδραση στη μαζική  φτωχοποίηση; Γιατί  τώρα με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς; Τώρα  που από το “κανένα σπίτι στα χέρια  τραπεζίτη”, καταλήξαμε στο αντίστροφο “κανένα σπίτι  στα χέρια κάθε  ιδιοκτήτη”;




Δύο οι “συμπεριφορές”  του αδιεξόδου. Η πρώτη είναι  εξωστρεφής. Το αδιέξοδο του  συλλογικού υποκειμένου. Δηλαδή της κοινωνίας. Ο απελπισμένος, αλλά αποφασισμένος, αρνείται να εσωτερικεύσει  το αδιέξοδό του. Χωρίς να το  σκεφθεί το  εξωτερικεύει. Ετσι  ξεσπάει. Ετσι εκτονώνεται. Ετσι ορμάει. Ετσι μεγιστοποιούνται οι δυνάμεις του…


Ο Αλέξης Τσίπρας και η απλή αναλογική…

Στο «Βήμα της Κυριακής» 10 Δεκεμβρίου, υπό τον τίτλο Το Δώρο του Αλέξη στον Κυριάκο, ο Γιάννης Πρετεντέρης, αναφερόμενος στην απλή αναλογική που ως σύστημα θα ισχύσει στις μεθεπόμενες εκλογές, δίνει την δική του ενδιαφέρουσα ερμηνεία και μεταξύ άλλων γράφει:
«Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες πριν από τις εκλογές (όποτε και αν γίνουν...) ο Κυριάκος θα λέει στους ψηφοφόρους: Θέλετε κυβέρνηση την Δευτέρα; Ψηφίστε με! Απλά πράγματα. Σε αντίθεση με τον Κυριάκο, ο Αλέξης θα λέει: Μην ψηφίσετε τον Κυριάκο, να μην πάρει αυτοδυναμία, ώστε να αρχίσουμε το καλαμπούρι με τις εντολές και αν δεν τα βρούμε (που δεν θα τα βρούμε) θα κάνουμε και δεύτερες εκλογές με απλή αναλογική, για να αρχίσουμε πάλι το καλαμπούρι με τις εντολές και να δούμε αν και πότε θα φτιάξουμε κυβέρνηση! Μπερδεμένα πράγματα. 




Δεν ξέρω πώς το βλέπετε εσείς το δίλημμα, αλλά εγώ έχω την αίσθηση ότι χρειάζεται μεγάλη προσωπική παράνοια ή ακατανίκητη δίψα περιπέτειας για να ψηφίσεις το δεύτερο. Τρίτη επιλογή δεν υπάρχει. Και στην πολιτική σχεδόν πάντα κερδίζουν οι απλές και καθαρές επιλογές. Πώς τα κατάφερε έτσι ο Πρωθυπουργός; Για άλλη μία φορά έπεσε θύμα του εαυτού του και της χαμηλής στρατηγικής αίσθησης που διαθέτει. Διότι, αν δεν απατώμαι, η ψήφιση της απλής αναλογικής για τις μεθεπόμενες εκλογές είναι το δεύτερο κορυφαίο στρατηγικό λάθος του μετά την σύμπραξη με τον Πάνο Καμμένο. Αποδείχθηκε μία κίνηση μπούμερανγκ, αφού επιχείρησε με αυτήν να αποδυναμώσει τον Μητσοτάκη και κατέληξε να αποδυναμώνει τον ίδιο…



14.12.17

Pierrot the Clown...

Placebo





Η προπαγάνδα από ξιφολόγχη, γίνεται και μπούμεραγκ!

Χθες ο Πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, αποκάλυψε τις δύο πιο επίκαιρες «αιχμές» της ΣΥΡΙΑΖΑίκης προπαγάνδας. Είπε δημόσια δύο πράγματα:
--Πρώτον, ότι οι δανειστές έριξαν την κυβέρνηση Σαμαρά στα τέλη του 2014 και σήμερα στηρίζουν την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ!
--Και δεύτερον, «κατήγγειλε» ότι δημιουργείται σήμερα ένα αντί-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο από όλη την αντιπολίτευση!





Το πρώτο το είπε για να σπάσει το ηθικό της «αστικής παράταξης». Γιατί όλοι οι «αστοί» συνειδητοποιούν σήμερα πως η πολιτική Σαμαρά δικαιώνεται πλήρως: Πως όσα έκανε τότε ο Σαμαράς, σήμερα θα μας είχαν βγάλει από την κρίση. Και πως αυτά που προειδοποιούσε τότε ο Σαμαράς, σήμερα έχουν ήδη επιβεβαιωθεί!
Όλοι αυτοί οι «αστοί», λοιπόν, ακούν τώρα το Νίκο Βούτση να τους λέει ουσιαστικά:
--Ό,τι κι αν λέτε πια, οι ξένοι στους οποίους είστε «προσκολλημένοι», έδιωξαν το Σαμαρά το 2014 και στηρίζουν τον Τσίπρα σήμερα. Συνεπώς μη κλαίτε και μη χτυπιέστε! Ό,τι κι αν κάνετε, εμείς θα κυβερνάμε με τη στήριξη των δανειστών. Εμάς να στηρίξετε ή να ανεχθείτε, γιατί άλλη επιλογή δεν έχετε.



Κι όμως, στα γκάλοπ κερδισμένος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ…

Το χτεσινό φερέγγυο γκάλοπ της MRB που δείχνει τη ΝΔ να προηγείται του ΣΥΡΙΖΑ με 9 μονάδες (30,7%- 21,3%) είναι στην πραγματικότητα ένα απαισιόδοξο μήνυμα για την αντιπολίτευση και το μέλλον του λαού και ένα αισιόδοξο μήνυμα για την κυβέρνηση. Επειδή όλα του τα ευρήματα, αν διαβαστούν με γνώμονα τις απαντήσεις των πολιτών και όχι με γνώμονα τις επιθυμίες του καθενός, φανερώνουν ότι στην πραγματικότητα ένα ικανό μέρος του λαού δεν θέλει καμιά αλλαγή από την υπάρχουσα κατάσταση!




Κατ' αρχήν, το γκάλοπ είναι φερέγγυο γιατί δεν έχει γίνει από το τηλέφωνο στα κουτουρού, όπως τα περισσότερα, αλλά με προσωπικές συνεντεύξεις (face to face) σε ένα πολύ μεγάλο πανελλαδικό δείγμα (2.000) ανθρώπων, που έχουν δικαίωμα ψήφου. Την πρώτη βδομάδα του Δεκεμβρίου…


Η μπερδεμένη τράπουλα της Μέσης Ανατολής…

Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως την πρωτεύουσα του Ισραήλ τάραξε τα νερά της γεωπολιτικής σκακιέρας στην ευρύτερη περιοχή, με τις αντιδράσεις να πέφτουν σαν χαλάζι και τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της αμφιλεγόμενης αυτής απόφασης να φαντάζουν «οδυνηρές».




Μπορεί η εν λόγω απόφαση να θίγει τους Παλαιστίνιους και γενικά τις μουσουλμανικές χώρες, εκείνη όμως η χώρα που μοιάζει να θίγεται περισσότερο, όσο περίεργο κι αν ακούγεται, είναι η Σαουδική Αραβία (ή σουηδική, όπως την λένε οι συριζαίοι «διεθνολόγοι»), κι αυτό διότι ο συμβολισμός της Ιερουσαλήμ ως η τρίτη σημαντικότερη και ιερή πόλη του Ισλάμ παίζει ιδιαίτερα σοβαρό ρόλο στην εξωτερική πολιτική της χώρας...



Ο λαϊκισμός του Σαββατοκύριακου…

«Εγώ που είμαι αρχιτεκτόνισσα και είχα να δω μπετονιέρα καιρό, έχω αρχίσει να βλέπω μπετονιέρες στο δρόμο», δήλωσε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Εύη Καρακώστα στο «Καλημέρα» του Γιώργου Αυτιά, συνεχίζοντας: «Εχουμε 19% αύξηση οικοδομική. Σήμερα. Φανταστείτε τι θα γίνει του χρόνου». Να είχε άραγε φανταστεί και η ίδια το τσουνάμι ειρωνικών σχολίων που θα προκαλούσε η λαϊκίστικη επιχειρηματολογία της υπέρ της κυβερνητικής πολιτικής;


 

Λίγες μέρες πριν, και ενώ στη Μάνδρα Αττικής είχαμε αρχίσει να μετράμε νεκρούς, ο αντιπεριφερειάρχης Αττικής Γιώργος Καραμέρος εμφανιζόταν στην ίδια εκπομπή φορώντας φωσφοριζέ αδιάβροχο και προκαλώντας και εκείνος πλήθος σχολίων για τον λαϊκισμό που εξέπεμπε η αδέξια προσπάθειά του να φανεί μάχιμος…


13.12.17

Temptation...

Tom Waits





Η προπαγάνδα της Αυριανής 30 χρόνια αργότερα παραμένει ίδια…

Έχουν περάσει 30 χρόνια αλλά κάποιοι θα θυμούνται την Κατερίνα από την Θεσσαλονίκη. Ήταν μια επινόηση της Αυριανής. αντιπερισπασμός στις αποκαλύψεις για την σχέση του Ανδρέα με την Μιμή. Η Κατερίνα, αγνώστου επωνύμου, υποτίθεται ότι ήταν γκόμενα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη την οποία επισκεπτόταν κάθε εβδομάδα στην Θεσσαλονίκη.




Η σχέση Μητσοτάκη, Κατερίνας κράτησε μέχρι την επιστροφή του Ανδρέα από το Χέρφιλντ. Μετά το νόημα του Ανδρέα στην Δήμητρα να κατέβει δίπλα του από το αεροπλάνο, το σενάριο δεν υπήρχε λόγος να διατηρηθεί. Η σχέση του Μητσοτάκη με την Κατερίνα τελείωσε και η σχέση Ανδρέα, Μιμής έγινε επίσημη. Διανθισμένη με ελληνοπρεπή στοιχεία, όπως την ικανότητα της Ελληνίδας να ικανοποιεί τον Έλληνα γραμμένη σε πρωτοσέλιδο editorial, που μεταξύ άλλων έγραφε «τουλάχιστον η Μιμή θα του τηγανίζει ένα αυγουλάκι. Όχι όπως η Αμερικάνα…»…


Τσίπρας σπικς ίνγκλαντ βέρι μπεστ…

Πραγματικά δεν ξέρω ποιoς αρχοντοχωριάτικος άνεμος έχει φυσήξει τα μυαλά του Αλέκση του Πρωθυπουργού και τον έχει κάνει να μιλάει αγγλικά σε κάθε ευκαιρία που του παρουσιάζεται. Δεν μπορώ να καταλάβω ποια ψυχολογική ανάγκη είναι αυτή που τον υποχρεώνει να χρησιμοποιεί μια γλώσσα την οποία δεν καταλαβαίνει και η οποία το μόνο που μπορεί να του προσφέρει είναι μια θέση στο Πάνθεον της κωμωδίας, πλάι στον Μπόρατ του Κοέν.  




Προφανώς είναι κακό για έναν ηγέτη του πρώτου μισού του 21ου αιώνα να μην γνωρίζει καθόλου την κυριάρχη γλώσσα της εποχής, αλλά το κόμπλεξ που μπορεί να νιώθει εξ αιτίας της άγνοιάς του και τον κάνει να προσπαθεί να τη μιλήσει (προκειμένου να αποδείξει τι και σε ποιόν;) είναι  πολύ χειρότερο. Μοιάζει με δημόσιο αυτομαστίγωμα που αντί για οίκτο προκαλεί γέλιο…


Το μετάνιωσε πικρά…

Ο Charles Jenkins πριν από 52 χρόνια υπηρετούσε στον αμερικανικό στρατό και ήταν τοποθετημένος σε μονάδα επιτήρησης της «ουδέτερης ζώνης» μεταξύ Νότιας και Βόρειας Κορέας, όταν ένα βράδυ έχοντας πιει μερικές μπύρες παραπάνω αποφάσισε να αυτομολήσει στην… Βόρεια Κορέα.




Ο λόγος της λιποταξίας του ήταν ο φόβος μη τυχόν και σκοτωθεί στη διάρκεια κάποιας περιπόλου, ή χειρότερα μη μετατεθεί σε μάχιμη μονάδα στο Βιετνάμ…

Ένας «συνεπής» εθνοπατέρας…

Στην ομιλία του από την Κομοτηνή που επισκέφθηκε ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν, αναφέρθηκε στους Μουσουλμάνους βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου και ζήτησε να είναι πιο ενεργοί για να επιλύουν τα προβλήματα των ομοθρήσκων τους. Ομοεθνών ήθελε να πει, αλλά συγκρατήθηκε.
Ποιοι είναι, λοιπόν, αυτοί οι Μουσουλμάνοι Βουλευτές στη Ροδόπη;





Είναι δυο (2) του ΣΥΡΙΖΑ (ο μικροβιολόγος Μουσταφά Μουσταφά κι ο οδοντίατρος Αϊχάν Καραγιουσούφ) και ένας, ο Ιλχάν Αχμέτ,  που εξελέγη με το Ποτάμι. Ειδικά αυτός, δικηγόρος το επάγγελμα, έχει αλλάξει όλα τα κόμματα του πολιτικού μας φάσματος , μεταφέροντας την εκλογική του πελατεία εδώ κι εκεί…


12.12.17

I Had a Dream Joe...

Nick Cave & The Bad Seeds






Ο μεροληπτικός Ντόναλντ… και η πρόσφατη ιστορία…

Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ έχει δυο βασικά χαρακτηριστικά: Πρώτον αναστέλλει ή ακυρώνει (ντε φάκτο) τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις των Ισραηλινών με τους Παλαιστίνιους και δεύτερον συντάσσει την χώρα του ξεκάθαρα με το μέρος του Ισραήλ. Όχι ότι κάτι τέτοιο δεν ίσχυε εδώ και δεκαετίες, όμως τώρα η συγκεκριμένη απόφαση το ξεκαθαρίζει πασιφανώς.




Τα αποτέλεσμα είναι ότι εκτός από τους ούτως ή άλλως αντιαμερικανούς Άραβες (φονταμενταλιστές και μη), να αποξενώνονται πλέον και οι μετριοπαθείς Παλαιστίνιοι, όλοι δηλαδή εκείνοι που τόσο καιρό εμπιστεύονταν τον πρωταγωνιστικό ρόλο των ΗΠΑ στις εξελισσόμενες διαπραγματεύσεις. Έναν ρόλο που τελικά αποδείχθηκε μεροληπτικός…


Μήπως πρόκειται περί ηλιθίων;

Δεν έχει τέλος ο τζερτζελές που ζούμε εδώ και δυόμιση χρόνια. Από τότε δηλαδή που αποφασίσαμε να ψηφίσουμε τους άφθαρτους αριστερούς ήρωες της καθημερινότητάς μας για να «σκίσουν το μνημόνιο, να καταργήσουν τους φόρους και τα διόδια, για να ζήσουμε κι εμείς επιτέλους το όνειρο της ακσιοπρέπυας».




Έτσι, με την ψήφο μας μπήκαν επιτέλους στη βουλή όλοι εκείνοι οι αποκλεισμένοι (επί δεκαετίες) από το καθεστωτικό σύστημα των ντόπιων και κσαίνων αφεντικών, κυρίως πρώην πασόκοι, νομοθετώντας περήφανα, εθνικά, και πάνω απ’ όλα αριστερά, με επίκεντρο τον άνθρωπο. Με μπροστάρηδες τον Αλέξη, τον γιο της γερακίνας, και τον «αντάρτη» Μπάνο, τον επονομαζόμενο και «τουρκοφάγο»… παλεύοντας για τα δίκια του λαού. Μια βουλή σύμβολο της ασυμβίβαστης δρακογενιάς, με ανθρώπινο πρόσωπο, με μοναδικό στόχο της την προκοπή του τόπου (που έλεγε κι ο κυρ Φώτης, ο προστάτης Άγιος της ΕΡΤ)…


Μετράει μέρες ο υπουργός…

Δεν ξέρω τι ακριβώς (θαύματα) περίμεναν στο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει ο Γιάννης Μουζάλας ως υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, όμως τα όσα διακινούνται εις βάρος του από μέσα ενημέρωσης αλλά και διάφορους παράγοντες δεν εκθέτουν τον Μουζάλα αλλά τον πρόεδρο Τσίπρα που τον τοποθέτησε στη θέση αυτή, επιμένει να τον διατηρεί, και εντέλει τον προώθησε και για την θέση του επιτρόπου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης ασχέτως τού αν πάτωσε στη σχετική ψηφοφορία.



Διότι χωρίς την (υπο)στήριξη του προέδρου Τσίπρα ο Μουζάλας θα είχε αφιερωθεί από καιρό στην ιατρική και οι μετανάστες θα είχαν ίσως μια καλύτερη τύχη…


Είδωλα και σκιάχτρα νεοφιλελεύθερα…

Είναι άραγε νεοφιλελεύθεροι όσοι μίλησαν αρνητικά για τις περί τροτσκισμού και επανάστασης κουβέντες της κυρίας Νατάσσας Μποφίλιου; Κάποιος που διαπιστώνει πως επί «κρατικοποιημένου ΟΑΣΘ» αργούν πολύ περισσότερο τα λεωφορεία και έχουν μεγαλώσει οι ουρές αναμονής στη συμπρωτεύουσα είναι κι αυτός νεοφιλελεύθερος;




Τέτοιου είδους ερωτήματα θα μπορούσαν να πολλαπλασιαστούν και να αγκαλιάσουν δεκάδες συμπτώματα της ελληνικής καθημερινότητας. Και όσο παράδοξο και αν είναι, βασίζονται σε ένα πραγματικό δεδομένο: στη γεωμετρική αύξηση του λόγου για τον νεοφιλελευθερισμό στον δημόσιο χώρο. Οχι μόνο από ειδικούς ή πολιτικούς αλλά και από καλλιτέχνες, πολίτες-σχολιαστές των social media, ενδεχομένως και από αθλητικούς συντάκτες…



11.12.17

Valley of Death...

The Warlocks






Το λάθος μας με την Μποφίλιου…

Κάναμε λάθος με την Μποφίλιου. Γιατί, αντί να την αντιμετωπίσουμε με την ίδια τρυφερότητα ή έστω με το ίδιο χιούμορ, που θα αντιμετωπίζαμε τα δικά μας παιδιά στην κάθε «χαριτωμενιά» τους, πέσαμε να τη φάμε! Ενώ τι είπε το κορίτσι; Τις ίδιες ανοησίες που λέγαμε πολλοί από εμάς,  στην ηλικία της! Και για να είμαστε δίκαιοι, στην ηλικία της οι περισσότεροι, ιδίως όσοι απαιτούμε σήμερα πολιτική σοβαρότητα από αυτήν, εκσφενδονίζαμε μεγαλύτερες ακόμη αγριότητες.



  
Να θυμίσω; Κάποιοι από εμάς δεν είμαστε, που στις ταβέρνες τα βράδια, μιλάγαμε για την απελευθέρωση από την εργασία, την στιγμή που οι σερβιτόροι ιδροκοπούσαν για να μας σερβίρουν; Και κάποιοι, πιο «προχωρημένοι», δεν προβλέπαμε – μέσα στη μιζέρια μας – ακόμη και την κατάργηση της τέχνης, επειδή σε λίγο, στον «παράδεισο» του σοσιαλισμού που υποχρεωτικά θα στριμώχναμε τους πάντες, η ίδια η ζωή θα γινόταν τέχνη;


Ποιος (τους) φταίει;

Το δάκρυ πέφτει κορόμηλο. Μετανοούσες Μαγδαληνές από όλο το καλλιτεχνικό φάσμα δηλώνουν απογοητευμένα θύματα του ΣΥΡΙΖΑ που κάποτε διατράνωναν ότι «είναι η μοναδική ελπίδα». Ισως πιάστηκαν κορόιδα, παρερμήνευσαν ή μπερδεύτηκαν. Αλλά το καμαρώνουν κιόλας




Η φασαρία με τις δηλώσεις της Νατάσσας Μποφίλιου είναι προφανώς δυσανάλογη και με τις δηλώσεις και με την Μποφίλιου. Η ανοησία ως επαναστατική άσκηση δεν αποτελεί μονοπώλιο μιας νεαρής τραγουδίστριας. Κι η βλακώδης βεβαιότητα ότι η Αριστερά αποτελεί «τη σωστή πλευρά της Ιστορίας» έχει θρέψει πολύ πιο συγκροτημένα μυαλά από την Μποφίλιου και τους φίλους της. Ούτως ή άλλως έχω εντυπωσιαστεί από τον αριθμό των καλλιτεχνών που από σπόνσορες του ΣΥΡΙΖΑ έχουν εξελιχθεί σε απογοητευμένα θύματά του.
Το δάκρυ της πικρής απογοήτευσης πέφτει κορόμηλο. Και δεν μπορώ να τους αναφέρω όλους…


Ο μπουνταλάς και ο Τουρκαλάς…

Για το ότι η επίσκεψη του αιματοβαμμένου Σουλτάνου στην Ελλάδα ήταν μια αποτυχία δεν αμφιβάλλει κανένας σοβαρός αναλυτής εντός και εκτός χώρας. Για το ποιος τη διοργάνωσε... χαλαρά ανέμελη και καθόλου «φοβικά», όπως έλεγε πριν επισήμως το Μέγαρο Μαξίμου, διερωτώμενο μάλιστα προς τι η αγωνία, επίσης δεν υπάρχει αμφιβολία. 




Ο αδιόρθωτος Τσίπρας θύμισε τις χειρότερες εποχές του, τότε που παρέα με τον Βαρουφάκη και επειδή «δεν είχε καταλάβει», όπως παραδέχθηκε μετά δημόσια, κόντεψε να μας βγάλει εκτός ευρώ. Το «GO BACK, madame Merkel» και την «κωλοτούμπα» της τελευταίας στιγμής μετά το μοιραίο Δημοψήφισμα, που μας κόστισε δεκάδες δισ. επιπλέον, όταν θυμήθηκε να γίνει μετά από 17 ώρες καρπαζιές... υπερμνημονιακός και ευρωπαϊστής…


Για ποιον λόγο άραγε έγινε η επίσκεψη – φιάσκο;

Πολύς λόγος έγινε και πολύ μελάνι χύθηκε για το φιάσκο της επίσημης επίσκεψης του Ερντογάν στην Ελλάδα. Ο οποίος Ερντογάν (να τα λέμε αυτά) τρώει 3-4 Τσίπρες για πρωινό…



Γι’ αυτό και η επίσκεψη ήταν επιτυχής για … την Τουρκία. Διότι ο Σουλτάνος αφενός εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία να πει τα δικά του και να κάνει παιχνίδι σε ευρωπαϊκό έδαφος, αφετέρου έφερε ξανά στο προσκήνιο πάγιες τουρκικές θέσεις οι οποίες χρόνια τώρα έχουν απορριφθεί από την Ελλάδα και από την διεθνή κοινότητα, τονώνοντας όμως το τουρκικό φρόνημα και μάλιστα επί ελληνικού εδάφους…


Είμεθα ευγνώμονες στον Αλέξη…

Προσφάτως ο σημερινός ένοικος του Μαξίμου εβραβεύθη από ένα γαλλικό περιοδικό και τον Δικηγορικό Σύλλογο Παρισίων (!) για το... σθένος που επέδειξε το καλοκαίρι του 2015 υπογράφοντας το τρίτο μνημόνιο, αφού προηγουμένως με τις ανοησίες και την... περήφανη διαπραγμάτευση "φόρτωσε" στην πλάτη μας ένα επιπλέον βάρος δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ.





Ουσιαστικά αυτή η βράβευση αποτελεί τη μεγαλύτερη χυλόπιτα σε όλους τους αφελείς που πίστευαν ότι θα... ανατρέψουμε την Ευρώπη, θα πούμε το μεγάλο ΟΧΙ και την επόμενη ημέρα θα τρέχουν οι... δραχμές από τα μπατζάκια μας. Μόνο που σε ένα τέτοιο εφιαλτικό σενάριο, απλά θα έπιαναν... φωτιά τα μπατζάκια μας. Υπ΄ αυτήν την έννοια, πρέπει να νιώθουμε... ευγνώμονες στον κ. Τσίπρα που δεν έκανε αυτό που είχαν στο μυαλό τους οι... αντιστασιακοί που χόρευαν στο Σύνταγμα και όσοι πανηγύριζαν και έλεγαν τις γνωστές ανοησίες τους στις δύο εκλογικές βραδιές της 25ης Ιανουαρίου και της 20ης Σεπτεμβρίου 2015!


10.12.17

Sea of Love...

Tom Waits






Η Ελλάδα στη φάση της μεταδιάλυσης…

Οσον αφορά το βατερλό, που ονομάζεται επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από το ποιος και για ποιον λόγο είχε τη... φαεινή ιδέα να καλέσει τώρα τον Ερντογάν στην Ελλάδα. Τη στιγμή που ο ίδιος ο Ερντογάν -και η Τουρκία- έχει αποδείξει στην πράξη ότι είναι αποφασισμένος για όλα και είναι έτοιμος να τα βάλει με όλους, ποια πολιτική και διπλωματική διάνοια επέλεξε τη συγκεκριμένη συγκυρία για να γίνει αυτή η επίσκεψη;




Τη στιγμή που η Ελλάδα είναι μια «αποικία χρέους», όρο που χρησιμοποιούσαν κατά κόρον οι πολιτικοί του ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι να αρπάξουν την εξουσία, τον οποίο μάλιστα όρο χρησιμοποίησε ως τίτλο σε βιβλίο του ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς, καθ’ ύλην αρμόδιος της επίσκεψης-βατερλό, με ποιο σκεπτικό κάλεσαν τον Ερντογάν στην Ελλάδα;


Τι κρύβεται άραγε πίσω από την απόφαση του Τραμπ για την Ιερουσαλήμ;

Η «αψυχολόγητη» και αιφνιδιαστική απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να προχωρήσει στην αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ άνοιξε για μια ακόμη φορά τις πύλες της κολάσεως στην περιοχή, με τους Παλαιστίνιους να αντιδρούν βίαια, τις μουσουλμανικές χώρες να διαμαρτύρονται εντόνως, τις διάφορες ισλαμικές φονταμενταλιστικές οργανώσεις να απειλούν με κλιμάκωση του τρόμου και νέα ιντιφάντα, και με ολόκληρο σχεδόν τον πλανήτη να διαφωνεί κάθετα με την νέα αυτή αμερικανική πολιτική, τουλάχιστον στην συγκεκριμένη χρονική συγκυρία.




Όπως όλα δείχνουν, σωστή ή λάθος,  η απόφαση αυτή δεν μπορεί να περάσει, τουλάχιστον αναίμακτα, εκτός κι αν η επαναφορά της καθημερινής βίας στην Μέση Ανατολή (και αλλού) είναι στην ατζέντα, είναι δηλαδή ο τελικός σκοπός του Τραμπ, στα πλαίσια κάποιων σκοτεινών σχεδιασμών των ελίτ «που μας κυβερνάνε αφού»...


Ξεπουλιούνται στους «κσένοι» και οι Γερμανοί;

Λέμε ότι εμείς ξεπουλιόμαστε στους «κακοί κσένοι τοκογλύφοι» και δη στους Γερμανούς, αλλά και οι ίδιοι δεν πάνε πίσω.




Απόδειξη ότι πριν από λίγες μέρες ένα ολόκληρο παραδοσιακό χωριό της Γερμανίας πουλήθηκε όπως είναι επιπλωμένο σε έναν ανώνυμο μυστηριώδη αγοραστή,  και μάλιστα δια τηλεφώνου…


Η σιωπηλή ανοχή και το νέο «δημόσιο» του ΣΥΡΙΖΑ…

Συμπληρώνονται σε λίγο τρία χρόνια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η κυβερνητική πολιτική, στο πλαίσιο του 3ου μνημονίου, είναι ακραία αντιλαϊκή και πλήττει άμεσα τη συντριπτική πλειονότητα των μικρομεσαίων στρωμάτων. Έτσι, η κυβέρνηση εμφανίζεται αποδυναμωμένη στις δημοσκοπήσεις και προεξοφλείται η ήττα της στις επόμενες εκλογές.




Παρόλα αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταρρέει, γιατί οι όποιες κοινωνικές αντιδράσεις ενάντια στην πολιτική του είναι ακόμα διαχειρίσιμες. Πώς εξηγείται αυτό; Το παραπάνω ερώτημα αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αν συνυπολογίσουμε ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ είναι τα μόνα κυβερνώντα κόμματα της μεταπολίτευσης χωρίς μαζικό κομματικό μηχανισμό. Οι νεοπαγείς συντηρητικοί ΑΝΕΛ δεν είχαν ποτέ ισχυρή κομματική οργάνωση και κοινωνική παρουσία. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με παραδοσιακά ερείσματα σε ορισμένους χώρους εργασίας (πχ εκπαίδευση) και σε κοινωνικά κινήματα, αποδεκατίστηκε κομματικά και οργανωτικά μετά τη διάσπαση του 2015…




9.12.17

Nothing Else Matters...

Metallica






Κινδυνεύει να εγκλωβιστεί ο... ριψοκίνδυνος Τραμπ;

Η ξαφνική απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αναγνωριστεί από την Αμερική η Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ ανακάτεψε για τα καλά την διπλωματική και γεωπολιτική τράπουλα της Μέσης Ανατολής, και όχι μόνο. Και μπορεί η κίνηση αυτή να αποδεικνύει για μια ακόμη φορά την διαφορά του Τραμπ από τους συμβατικούς πολιτικούς, μια «μεταπολιτική» δηλαδή προσωπικότητα που συμβολίζει το μέλλον της πολιτικής όπως την βλέπουμε να εξελίσσεται διεθνώς, όμως έχει τα ρίσκα της.



Η απόφασή του Τραμπ είναι σωστή σε πολλά επίπεδα, αποκαθιστά ιστορικές αδικίες, πλην όμως μέσα στα πλαίσια της φύσει στρεβλής και περιορισμένης από πολλές παραμέτρους διεθνούς διπλωματικής  πολιτικής, προκαλεί απρόβλεπτες συνέπειες, και καλά θα ήταν ο Τραμπ να τις είχε λάβει υπ όψη, ή να τις είχε συνυπολογίσει πριν προχωρήσει, κάτι για το οποίο αμφιβάλλω αφού το κυρίαρχο στοιχείο που τον χαρακτηρίζει είναι η παρορμητικότητα (και η τσαπατσουλιά)...


Τι τρέχει τελικά με τον Kevin Spacey;

Δεν έχουν τελειωμό οι καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση και κακοποίηση εναντίον του διάσημου ηθοποιού Kevin Spacey, ο οποίος είναι πλέον γνωστός ως ο απόλυτος «σεξουαλικός θηρευτής».





Το θέατρο Old Vic του Λονδίνου στο οποίο ο Spacey εργάστηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής από το 2004 ως το 2015 δημιούργησε έναν εμπιστευτικό λογαριασμό e-mail στον οποίο μπορεί όποιος έχει κάτι να καταγγείλει για τον ηθοποιό να το κάνει με απόλυτη εχεμύθεια….


Επί (όχι και τόσο) προσωπικού...

Εγραψα προχθές ένα άρθρο («Διαμάχη για το παρελθόν» 7.12.2017), με αφορμή όσα ανιστόρητα δήλωσε η τραγουδίστρια κ. Νατάσσα Μποφίλιου. Ανέφερα ως παράδειγμα της θολοκουλτούρας που κυριάρχησε στη μεταπολίτευση ένα παλαιότερο άρθρο του κ. Διονύση Τσακνή με τίτλο «Αγαπητέ μου ρουφιάνε» («Ελευθεροτυπία» 22.8.2002).

 
Έτοιμοι για το βουνό...

Σ’ αυτό ο προσφάτως παραιτηθείς πρόεδρος της ΕΡΤ ταύτιζε όσους θα έδιναν τότε πληροφορίες στην αστυνομία για τους δολοφόνους της «17 Νοέμβρη» με τους κουκουλοφόρους της Κατοχής. Ελεγα πως όσα είπε η κ. Μποφίλιου είναι προϊόν της ανοησίας που κυριάρχησε στη μεταπολίτευση, που μπέρδευε τον δωσιλογισμό με το καθήκον κάθε δημοκρατικού πολίτη να αναφέρει στις Αρχές κάθε πληροφορία που έχει για εγκληματικές ενέργειες…


Γιατί ο Ερντογάν ΔΕΝ θέλει να θυμάται τον Σαμαρά (με το δίκιο του)…

Κάποιες όχι ιδιαίτερα γνωστές πτυχές από τις πρόσφατες εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά θα σας αποκαλύψω σήμερα. Για να καταλάβουμε καλύτερα τι γίνεται σήμερα και τι έχει μεσολαβήσει στο πρόσφατο παρελθόν. Βλέπετε η «επικαιρότητα» δεν είναι πάντα μόνο αυτό που φαίνεται... Είναι πολλές φορές και όλα εκείνα που δε φαίνονται, που δε λέγονται, που ευσχήμως αποσιωπούνται.
Εξηγούμαι λοιπόν.





Στη προχθεσινή συνέντευξη Ερντογάν στον Αλέξη Παπαχελά, ο Τούρκος Πρόεδρος απαρίθμησε τις καλές του σχέσεις και στη στενή συνεργασία του με όλους του προηγούμενους Πρωθυπουργούς της Ελλάδας. Με όλους; Όχι ακριβώς! Ξέχασε έναν: Τον Αντώνη Σαμαρά. Γιατί άραγε; Κι όταν αμέσως ο Παπαχελάς του θύμισε πως στην περίοδο Σαμαρά (2012-2014) είχαμε τις λιγότερες «τριβές» μεταξύ μας (τις λιγότερες παραβιάσεις τουρκικών αεροσκαφών στο Αιγαίο, τις λιγότερες «εικονικές αερομαχίες πάνω από το Αιγαίο κλπ.), ο Τούρκος Πρωθυπουργός απέφυγε να σχολιάσει. Γιατί ακριβώς ο Ερντογάν αποσιώπησε τόσο… «εκκωφαντικά» την περίοδο Σαμαρά; Μήπως είχε «κακές» προσωπικές σχέσεις μαζί του;



Κερδάμε…

Με μισθούς πείνας αναγκάζονται να ζουν ο ένας στους τρεις εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα αφού στα 407 ευρώ κυμαίνεται ο μικτός μηνιαίος μισθός για 582.041 εργαζόμενους με μερική απασχόληση σύμφωνα με τα στοιχεία των ίδιων των επιχειρήσεων, όπως δηλώθηκαν στις Αναλυτικές Περιοδικές Δηλώσεις του ΕΦΚΑ το Μάρτιο του 2017.



Η γενιά των 360 ευρώ αλλά και των mini jobs ανήκει στην κυβέρνηση «ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ». Ήδη το 60% των νέων προσλήψεων στον ιδιωτικό τομέα είναι με ευέλικτες μορφές απασχόλησης εκ των οποίων 127.000 εργαζόμενοι αμείβονται με μεικτό μηνιαίο μισθό έως 100 ευρώ Μάλιστα βαρύ είναι το τίμημα που έχουν πληρώσει κατά την περίοδο 2015-2017 οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, καθώς σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της αγοράς εργασίας, οι περικοπές μισθών έφτασαν σε ποσοστό 18, 9%...



8.12.17

Paradise...

Coldplay





Ο "χαζοβιολισμός” ως τελευταίο στάδιο...

Το 'χουμε ξαναγράψει πολλάκις ότι η Ελλάδα παράγει περισσότερους αριστερούς απ’ όσους μπορεί να ανακυκλώσει η κοινωνία χωρίς να καταρρεύσει. Αυτός είναι και ο λόγος που ο κάθε πικραμένος που θέλει να προσελκύσει πελατεία στο συνδικαλισμό, την πολιτική ή την πίστα (για να οικονομήσει) πουλάει... αριστεριλίκι.





Δεν θα περίμενε κανείς από μια αοιδό να γνωρίζει πως το να δηλώνεις τροτσκιστής και να ψηφίζεις το ΚΚ είναι σαν να δηλώνεις χορτοφάγος και να παραγγέλνεις κρέας. Ως γνωστόν το ΚΚ είναι σταλινικό και ο Στάλιν κυνήγησε τον Τρότσκι μέχρι την άκρη του κόσμου και κατάφερε να βάλει κάποιον να τον δολοφονήσει με μια αξίνα στο Μεξικό. Νωρίτερα ο Λέον Τρότσκι είχε περάσει από λεπίδι τους αναρχικούς της Κροστάνδης στα πλαίσια της επίλυσης των διαφορών μεταξύ των διάφορων ρευμάτων της επαναστατικής αριστεράς. Επίσης στον ισπανικό εμφύλιο οι κομμουνιστικές ταξιαρχίες που εξοπλίζονταν από τη Μόσχα ασχολήθηκαν περισσότερο με την εξόντωση των τροτσκιστών του POUM και των αναρχικών της CNT που είχαν οπλαρχηγό τον Μποναβεντούρα Ντουρούτι…


Ο Ντόναλντ, ο Τρούμαν, και η αιώνια… ιντιφάντα!

Η εξαγγελία του Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ έφερε την απόλυτη αναστάτωση τόσο στο διεθνές πεδίο όσο και στο εσωτερικό των ΗΠΑ, εκεί όπου οι πολιτικοί του αντίπαλοι βρήκαν αφορμή να ξεσπαθώσουν εναντίον του.
Όπως για παράδειγμα ο John Brennan, επικεφαλής της CIA επί Ομπάμα, ο οποίος χαρακτήρισε την κίνηση ως «γκάφα ιστορικών διαστάσεων, που θα βλάψει τα συμφέροντα της Αμερικής στη Μ. Ανατολή για πολλά χρόνια, και θα καταστήσει την περιοχή ακόμη πιο εκρηκτική».





Τι έκανε όμως ο Τραμπ πέρα από το αυτονόητο; Επιδεικνύοντας παράλληλα και ένα πολιτικό θάρρος που κανένας σχεδόν προκάτοχός του δεν είχε επιδείξει… θυμίζοντας το 1948, τότε που όλοι σχεδόν οι Αμερικανοί ειδικοί και μη πίεζαν τον τότε πρόεδρο Τρούμαν να μην προχωρήσει στην αναγνώριση του νεοσύστατου κράτους του Ισραήλ διότι αυτό θα ήταν το μεγαλύτερο λάθος που θα μπορούσε να κάνει!
Ευτυχώς ο Τρούμαν δεν τους άκουσε και έτσι σήμερα το μικρό, πλην όμως πανίσχυρο, Ισραήλ αποτελεί την μοναδική όαση δημοκρατίας μέσα σε ένα πέλαγος απόλυτου πολιτικού, και όχι μόνο, χάους, που το περικυκλώνει…